Ακολουθώ το μονοπάτι

ανεβαίνω βουνά

μπαίνω στις σπηλιές

λέω τα τραγούδια μου

σήκωσα το σπίτι μου

δεν μπορώ να κάνω αλλιώς

επιστρέφω στα μέρη μου

στα μέρη της ψυχής.

Όλα είναι θέμα φωτιάς

θέλω τη φλόγα.

Να γυρίσω πίσω

να σε θρέψω, παιδί μου.

Χορεύουμε ξέφρενα

στην καρδιά της πόλης

που βρυχάται

φυτεύουμε ροδώνες Εξαρχείων

και εκεί πάνω που χανόμαστε

μας κλέβουν την πλατεία

τα κινητά

την ταυτότητα και την αθωότητα.

Ρίξανε τα κορμιά μας

και τη γενιά μας

σε οικοδομές και σε χωματερές

της πιο άθλιας εξουσίας

της πιο θανατανεξίτηλης σελίδας

που γράφτηκε ποτέ στην Ιστορία.

Κατεδαφίζονται βράδια

βγαίνω, είναι πολύ αργά,

απαγορεύεται η κυκλοφορία

η ζωή απαγορεύεται

η νύχτα απαγορεύεται

σε ψάχνω στους δρόμους

σε ονειρεύομαι, σε πιστεύω

θα το γυρίσουμε το παιχνίδι

θα τον αλλάξουμε τον κόσμο

θα την αλλάξουμε την Ιστορία.

Δεν παίρνει ανάσα

γιατί φορούσε πάντοτε μάσκα

και στο σπίτι, και στο σχολείο, και στην εκκλησία

εναγκαλίζεται ανούσια με την εξουσία

κάνει σεξ φιλαυτίας και απόγνωσης

χτίζει τη φυλακή του

και την περνάει για επιλογή του

ύπουλος σκορπιός χουχουλιάζει στα ζεστά

από τους υδρατμούς

κάτω από το χαλάκι στο μπάνιο μετά το ντουζ

βλέπει τον ουρανό αλλοιωμένο

αντίκειται

φτύνει τους γνήσιους έρωτες

για να κρατήσει στα χέρια του τους πανεύκολους

βάζει την πανοπλία του και βγαίνει στο δρόμο

επιδίδεται σε άγρια καταστολή της επιθυμίας

και σε ανελέητο ανθρωποκυνηγητό

γυρνάει γύρω από την ουρά του

και πέφτει κάτω από την κούραση στο τέλος

της μέρας.

Θέλει προσοχή

το παίζει επαναστάτης, το παίζει συμβουλάτορας

κηδεμόνας, ασφαλιστής, μπαλαντέρ, μπάτσος

οικονομολόγος, γκουρού, ερωτευμένος

ελεύθερος κι ωραίος, αγωνιστής, χαμαιλέων

γλεντζές, άνετος

το παίζει πατριάρχης

κατεμποδίζει την τρυφερότητα

δέρνει αδύναμους κρίκους και τους σπάει

προτιμά τους καναπέδες

τα σκαμνιά και τα ανακριτικά γραφεία.

Θέλει προσοχή ο ιός του φόβου

δεν έχει βρεθεί εμβόλιο

η διασπορά του είναι πλέον ανεξέλεγκτη.

Θα τρέξω γρήγορα να σε συναντήσω

και θα σε δω καθώς θα βγαίνεις μέσα από τη φωτιά

θα με καρφώσεις μ’ αυτό το βλέμμα.

Ο έρωτας θα μείνει εμβρόντητος

στο πρόσωπό σου θα διακρίνονται τα σκαψίματα

μέσα στο σακίδιο θα είναι τα τρόφιμα

και τα εργαλεία του καινούργιου κόσμου.

Κάτω από τα ρούχα σου θα κρύβονται

όλα τα όνειρα των παιδιών

που κοιμούνται ανυπεράσπιστα.

Και Σπάιντερμαν και Μπάτμαν θα γίνουμε.

Το κινητό θα γράφει μηδέν

η ώρα θα είναι μηδέν

η μαυροκόκκινη σημαία θα κυματίζει

μεσίστια πάνω από την πόλη

δεν θα χρειαστεί να μου πεις τίποτα.

Κράτα τον ουρανό

κράτα το κλειδί

κράτα το φιλί.

Black is so fucking beautiful.