Γύρισμα τύχης θάλασσα μαύρη ξένος ο πήχυς. Απάγκιο στήθος φεύγω σ’ αφήνω μπαίνω στο πλήθος. Χώρα κουκίδα χάνεται η μέρα ψάχνω πατρίδα. Δεν ξέρω που πάω μόνο πάω κι έμεινε πίσω ό,τι αγαπάω. Σχέδια πλάνα βάρκα μικρούλα που είσαι μάνα; Μ’ έχουν στοιβάξει...
Πώς τρυπώνει αυτό που σωπαίνει πώς οι μέρες περνούν και μιλάνε το δωμάτιο κλειστό και μικραίνει μια κλεψύδρα αδειανή. Πώς στα χέρια σου η άμμος γλιστράει πώς οι θάλασσες γίνονται πόλεις και ο χρόνος παγώνει και σπάει στη δική σου φωνή. (Λέγε με Καλυψώ ή όπως θες με...
Μέσα στο στήθος χάραξε κι ανέβηκε η μέρα του γερακιού ξεπέταγμα, σκιά του αετού το μέσα βλέμμα μου ‘ριξες που δεν ξέρει φοβέρα και διάλεξα το δρόμο μου του απάτητου βουνού. Τον βράχο μου αγκάλιασα και έγινα ο βράχος κόρη του Σίσυφου με λες και κόρη τ’...
Ακούς τις φωνές της ψυχής σου, καθώς σου μιλάνε στο αυτί. Σε σπρώχνουν στο φως της αβύσσου. Ρωτάνε ξανά το γιατί. Σωπαίνεις και ζω στη σιωπή σου. Στο κάστρο σου ποιός κατοικεί; Πικρό σκοτεινό το φιλί σου. Παλεύει για να γεννηθεί. Ρ:Κομμάτια οι λέξεις και χιόνι. Με...
Θηρίο όταν μπήκες μες στην πόλη κανείς δεν σε μυρίστηκε κανείς κοιτάζαν τη δουλίτσα τους λένε όλοι να φτιάξουν μια ζωή ”της προκοπής”. Τους έταξες πως ήρθες να τους σώσεις τους είπες σε λαγούμι να κρυφτούν τον τρόπο τη φυλή τους να γλιτώσεις τον τρόπο...
Μια κόκκινη λεπτή κλωστή μες στα μαλλιά μου έχει μπλεχτεί τεντώνω εγώ, τραβάς εσύ κρατάς, δεν θέλεις να κοπεί. Στο έδεσα και στο ‘χα πει πώς στην καρδιά θα τυλιχτεί μπερδεύτηκε μες στη σιωπή κεντάω εγώ, πετάς εσύ. Μαζί σου γίνομαι παιδί νήμα το νήμα και φιλί τρέμει...